عصر الظهور گذاشتم ، مي‌دانستم كه اين مطلب از آن احساس مي‌شود . ولي الآن اگر بخواهم بنويسم ، اولين فصل را مي‌گذارم « صفاتُ عصرُ الظهور » ، ويژگي‌هاي قطعي متفق عليها . يعني اگر بخواهيد بنويسيد ، قطعي و غيرقطعي را مشخص مي‌كنيد . بله . و روايات احتمالي را نمي‌آورم . آن وقت چه فرقي مي‌كند ؟ خيلي فرق مي‌كند . رواياتي را كه احتمالي است ، روايات غيرقطعي را كلاً حذف مي‌كنم تا از آن سوءاستفاده نكنند . مثلا من نوشتم كه يك روايتي هست كه مي‌گويد سفياني وارد اهواز مي‌شود . اوه ! هياهو كردند كه سفياني مي‌آيد و ايران را مي‌گيرد ، سفياني عراق را مي‌گيرد ، سفياني ، سفياني . . . خب اصلا اين را حذف مي‌كنم . چون اين روايت اصلا از پيامبر و اهل بيت عليهم السلام نيست ، و من هم به اين روايت اعتقاد ندارم . خب چرا احتمالش را بدهم ؟ پس آن را طوري مي‌نويسم كه اگر كسي « شيخُ المُشكلين » [ = ختمِ اشكال‌گيران ! ] هم بود ، نتواند اشكالي بگيرد ! [ و مي‌گويم ] خب اين صفاتِ قطعي عصر ظهور است ، اولين تغييراتي كه در نهايت به ظهور مي‌رسد ، اين است . و احتمال بالايي هست كه مطابق با عصر ما باشد . قطعي نمي‌گويم . احتمال بالا يعني مثلا نود در صد . منظورتان از « عصر ما » چيست ؟ اين بيست سي سال ؟ يا مثلاً قرن ما ؟ حتي اگر بگوييد قرن ما . نمي‌توان تعيين كرد . مهم اين است كه تغييرات ايران ، آغازگر و اولين زمينه‌ساز براي ظهور است . اين از احاديث متفق عليه مي‌آيد . * * *